Projectmatig werken bij ruimtelijke projecten: onmisbaar of overrated?

Een nieuwe woningbouwlocatie. De herinrichting van een centrum. Een wijziging van het omgevingsplan. Op papier begint elk ruimtelijk initiatief met een helder idee. In de praktijk zitten er al snel tien partijen aan tafel, schuift de planning een paar keer op en weet halverwege niemand meer precies wat er ook alweer was afgesproken.

Dan komt de vraag die wij vaak horen bij gemeenten, provincies en omgevingsdiensten: had dit beter gekund met een vaste projectmanagementmethode, zoals PMC of PRINCE2? Ons antwoord is kort: ja. Maar niet om de reden die je misschien verwacht.

Waarom projectmatig werken in het fysiek domein het verschil maakt

Ruimtelijke projecten zijn geen gewone klussen. Ze lopen vaak jaren, hebben te maken met politieke besluitvorming en raken aan de belangen van bewoners, ondernemers, ontwikkelaars, provincie, waterschap en omgevingsdienst. Met de Omgevingswet is daar nog een laag bij gekomen: integraal afwegen, participatie serieus organiseren en sneller schakelen tussen beleid en uitvoering.

Zonder structuur zie je steeds dezelfde patronen terug:

  • De scope groeit ongemerkt, omdat elke partij er nog iets bij wil.
  • Niemand weet precies wie opdrachtgever is en wie mag beslissen.
  • Afspraken worden gemaakt, maar niet vastgelegd.
  • Budget en planning raken op voordat het resultaat er is.

Projectmatig werken gaat precies daarover. Je spreekt vooraf af wat je oplevert, wie beslist en binnen welke kaders van geld, tijd en kwaliteit je werkt. En je spreekt af hoe je bijstuurt als het anders loopt. Dat klinkt logisch, maar in de waan van de dag is het vaak het eerste dat sneuvelt.

De bekende smaken: PMC, PRINCE2, IPM en Agile

Wie zich verdiept in projectmanagement binnen het ruimtelijk domein, komt al snel een paar methoden tegen. Allemaal hebben ze hun eigen kracht.

PMC. Veel gemeenten werken met PMC. De methode denkt in fasen met beslismomenten en stuurt op vaste beheersaspecten: geld, organisatie, tijd, informatie en kwaliteit. Sterk punt: de heldere verhouding tussen opdrachtgever en opdrachtnemer. Juist daar gaat het bij gemeentelijke projecten vaak mis.

PRINCE2. Een stevige, procesgerichte methode met een stuurgroep, een business case en het principe van managen bij uitzondering. Goed bij grote, complexe projecten. Voor een kleinere ruimtelijke procedure voelt het al snel als te veel papier.

IPM (Integraal Projectmanagement). Bekend uit de infrastructuur en steeds vaker ingezet bij gebiedsontwikkeling. IPM werkt met vijf vaste rollen, waaronder omgevingsmanagement en contractmanagement. Ideaal als er veel externe partijen en contracten in het spel zijn.

Agile en Scrum. Werken in korte sprints en snel bijsturen. Handig bij het opstellen van een omgevingsvisie of programma, waar het eindbeeld nog groeit. Minder geschikt voor juridische procedures met vaste termijnen en harde mijlpalen.

Er bestaat geen holy grail

Eerlijk is eerlijk: geen enkele methode is de heilige graal. Elke aanpak heeft sterke punten en blinde vlekken. En de grootste valkuil zit niet in de methode zelf, maar in hoe je hem gebruikt.

We zien het allebei gebeuren. Een projectplan van tachtig pagina’s voor een relatief eenvoudige afwijking, dat na de eerste stuurgroep in een la verdwijnt. En aan de andere kant een gebiedsontwikkeling van honderden woningen die volledig op gevoel en routine wordt aangestuurd. Allebei niet handig.

De kunst is om de aanpak passend te maken bij de opgave. Licht waar het kan, stevig waar het moet. Wat in onze ervaring echt het verschil maakt, is niet de naam van de methode, maar drie dingen:

  1. Een scherpe projectopdracht aan de voorkant. Wat is de vraag echt, wat leveren we op en wie is opdrachtgever?
  2. Een paar vaste ijkmomenten. Momenten waarop je samen stilstaat bij voortgang, risico’s en keuzes.
  3. De discipline om ze ook echt te doorlopen. Ook als het druk is. Juist als het druk is.

Een goede sherpa kent de route, maar kijkt elke ochtend opnieuw naar het weer. Zo werkt projectmanagement in het fysiek domein ook.

Hoe wij het doen: het Sherpa Project Pad

Sherpa is een projectbureau. Wij nemen verantwoordelijkheid voor het resultaat van een opdracht, niet alleen voor het leveren van uren. Om dat waar te maken hebben we het Sherpa Project Pad ontwikkeld: onze eigen manier van projectmatig werken, opgebouwd uit de beste elementen van bestaande methoden en gevormd door de praktijk.

Het Project Pad draait om vier vaste momenten in elke opdracht:

MomentWat er gebeurt
Binnen 4 werkdagen na de kennismakingDe projectopdracht staat. Vraag, resultaat, rollen en kaders zijn helder.
Binnen 2 weken na de startProjectstart-up (PSU) en projectplan, inclusief een doelenboom. Iedereen weet waar we naartoe werken.
Binnen 4 weken na de startKrachtenveld en risico’s in beeld, beheersing op GROTICK (geld, risico, organisatie, tijd, informatie, communicatie, kwaliteit) en de eerste voortgangsrapportage.
Uiterlijk 2 weken voor het eindeEvaluatie met de opdrachtgever. Wat ging goed, wat kan beter en wat geven we mee?

Aan elk moment hangen korte lesmodules en praktische tools, zoals een handreiking voor het intakegesprek, formats voor projectopdracht en voortgangsrapportage en een handreiking risicomanagement. Zo weet elke Sherpa-adviseur wat er wanneer van hem of haar verwacht wordt, en weet de opdrachtgever wat hij van ons mag verwachten.

Werkt het altijd perfect? Nee. Maar in de praktijk werkt het vaak heel goed. Opdrachtgevers krijgen sneller grip, besluiten liggen vast en er is altijd een actueel beeld van waar een project staat. En werkt jouw organisatie al met PMC, PRINCE2 of een eigen projectmethode? Dan sluiten we daar gewoon op aan. Het Project Pad is een hulpmiddel, geen keurslijf.

Conclusie: ja, projectmatig werken is belangrijk

Is projectmatig werken belangrijk bij een ruimtelijk initiatief? Zonder twijfel. Ruimtelijke opgaven zijn te complex, te langdurig en te belangrijk om op goed geluk te laten lopen. Maar de methode is nooit het doel. Het gaat om een scherpe start, vaste ijkmomenten en de discipline om bij te sturen. Of je dat nu PMC, PRINCE2, IPM of het Sherpa Project Pad noemt.

Sta je aan de start van een ruimtelijk project, of loopt een project niet zoals je zou willen? Neem contact met ons op. We denken graag met je mee over de route naar de top.

Sherpa’s schrijfsels

  • Mijn voornaam is geen wachtmeester
    ,

    Mijn voornaam is geen wachtmeester

    “Mijn naam is Dijkstra*. En mijn voornaam is wachtmeester.” Dat was het eerste wat mijn kaderlid tegen me zei. Mijn allereerste dag bij Defensie. Ik moest erom lachen. Eerlijk gezegd moet ik er nog steeds om lachen. Maar als ik er nu op terugkijk, vind ik het vooral gek. Hoe onpersoonlijk kun je zijn? Je…

    Lees deze blogpost: Mijn voornaam is geen wachtmeester
  • Participatie onder de Omgevingswet: verplicht nummer of echte meerwaarde?

    Participatie onder de Omgevingswet: verplicht nummer of echte meerwaarde?

    Laten we er geen doekjes om winden: wij zijn groot voorstander van participatie. Niet omdat de wet het vraagt. Omdat het werkt. Toch zien we het nog te vaak misgaan. Een informatieavond in het buurthuis, koffie uit een thermoskan, een paar plattegronden aan de muur en twintig bewoners die vooral willen weten wanneer de bouwkranen…

    Lees deze blogpost: Participatie onder de Omgevingswet: verplicht nummer of echte meerwaarde?
  • Van zandwinplas naar exclusief woongebied

    Van zandwinplas naar exclusief woongebied

    In Emmen ligt een verlaten zandwinplas die op het punt staat een nieuw hoofdstuk te beginnen. Hier ontstaat ruimte voor bijzondere woningbouw, in een gebied dat landschappelijk én cultuurhistorisch veel te vertellen heeft. Al decennialang is hier de landschapskunst van de wereldberoemde kunstenaar Robert Smithson te bewonderen. Zijn kunstwerken Broken Circle en Spiral Hill trekken…

    Lees deze blogpost: Van zandwinplas naar exclusief woongebied

Met een Sherpa kom je verder.

079-23 40 009

info@sherpa-consultancy.nl

Guido Siebel